Cellulose-ether is het belangrijkste additief in kant-en-klare mortel. De typen en structurele kenmerken van cellulose-ether worden beschreven. De effecten van hypromellose-ether (HPMC) op de eigenschappen van mortel worden systematisch onderzocht. De resultaten tonen aan dat HPMC de waterbindende eigenschappen van mortel kan verbeteren, het watergehalte kan verlagen, de dichtheid van het mortelmengsel kan verminderen, de uithardingstijd kan verlengen en de buig- en druksterkte van mortel kan verlagen. Mortel is een van de meest gebruikte materialen in de bouwsector. Met de ontwikkeling van de materiaalkunde en de toenemende vraag naar bouwkwaliteit is mortel net zo populair geworden als kant-en-klaar beton en wordt het steeds vaker commercieel toegepast. Vergeleken met mortel die volgens traditionele methoden wordt bereid, heeft de commerciële productie van mortel veel voordelen: 1. hoge productkwaliteit; 2. hoge productie-efficiëntie; 3. minder milieuvervuiling en een gemakkelijke manier van bouwen. Momenteel worden kant-en-klare mortel in steden als Guangzhou, Shanghai en Beijing gepromoot en zijn er relevante industrienormen, nationale normen en richtlijnen uitgevaardigd of zullen deze binnenkort worden uitgevaardigd. Een belangrijk verschil tussen kant-en-klare mortel en traditionele mortel is de toevoeging van chemische hulpstoffen, waarvan cellulose-ether een veelgebruikte is. Cellulose-ether wordt meestal gebruikt als waterbindend middel om de verwerkbaarheid van kant-en-klare mortel te verbeteren. Daarom is het belangrijk om cellulose-ether correct te selecteren en te gebruiken, en om de stabiliteit van de prestaties van cementmortel te waarborgen door de invloed van het type en de structuurkenmerken van cellulose-ether op de prestaties van cementmortel beter te begrijpen.
1. Soort en structuur van cellulose-ether. Cellulose-ether is een wateroplosbaar polymeermateriaal dat wordt gemaakt van natuurlijke cellulose door middel van een alkalische oplossing, een entingsreactie (etherificatie), wassen, drogen, malen en andere processen. Cellulose-ethers worden ingedeeld in ionische en niet-ionische typen. Ionische cellulose omvat carboxymethylcellulosezouten, terwijl niet-ionische cellulose hydroxyethylcellulose-ethers, hydroxypropylmethylcellulose-ethers, methylcellulose-ethers, enzovoort omvat. Omdat ionische cellulose-ether (carboxymethylcellulose) onstabiel is in de aanwezigheid van calciumionen, wordt het zelden gebruikt in droge poederproducten met cementachtige materialen zoals cement en gehydrateerde kalk. De cellulose-ethers die in droge mortel worden gebruikt, zijn voornamelijk hydroxyethylmethylcellulose-ethers (HEMC) en hydroxypropylmethylcellulose-ethers (HPMC), waarvan het marktaandeel meer dan 90% bedraagt. 2. Het effect van cellulose-ether op de eigenschappen van cementmortels 1. De gebruikte cellulose-ether voor de test: geproduceerd door Shandong Gomez Chemical Co., Ltd., viscositeit: 75000; Cement: composietcement van klasse 32,5; Zand: middelgrof zand; Vliegas: klasse II. 2. Testresultaten 1. Het waterreducerende effect van cellulose-ether: figuur 2 toont het verband tussen de consistentie van de mortel en het gehalte aan cellulose-ether bij dezelfde mengverhouding, waarbij het geleidelijk toeneemt. Bij toevoeging van 0,3‰ neemt de consistentie van de mortel met ongeveer 50% toe. Dit toont aan dat cellulose-ether de verwerkbaarheid van de mortel kan verbeteren. Naarmate het gehalte aan cellulose-ether toeneemt, kan de hoeveelheid water die nodig is geleidelijk worden verminderd. Hieruit kan worden afgeleid dat cellulose-ether een waterreducerend effect heeft. 2. Waterhoudend vermogen van mortel: Het waterhoudend vermogen van mortel verwijst naar het vermogen van mortel om water vast te houden en is tevens een prestatie-indicator voor de stabiliteit van verse cementmortel tijdens transport en opslag. Het waterhoudend vermogen van kant-en-klare mortel kan worden gemeten aan de hand van de delaminatie- en waterretentie-index, maar deze is niet gevoelig genoeg om het verschil door de toevoeging van een waterbindend middel weer te geven. De waterretentietest berekent het waterretentiepercentage door de kwaliteitsverandering van het filterpapier te meten vóór en na contact met een specifiek oppervlak van de mortel gedurende een bepaalde periode. Door de goede waterabsorptie van filterpapier kan het zelfs bij een zeer hoog waterretentiegehalte van de mortel nog steeds water uit de mortel absorberen. De waterretentiegraad geeft dus een nauwkeurige weergave van het waterretentiegehalte van de mortel: hoe hoger de waterretentiegraad, hoe beter het waterretentiegehalte.
Geplaatst op: 30 oktober 2023





